کلام تربیتی

بچه‌ها توانایی درک چرایی کارهایشان را ندارند.
شما باید برایش توضیح دهید چرا این کار را کرد.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

فرزندمان را به عنوان امانت الهی و باقیات‌الصالحات دوست داریم؛ درنتیجه خوب تربیتش می‌کنیم. اما وقتی او را مال خود و برای دنیایمان ببینیم، با محبت و تربیت نادرست، این امانت الهی را خراب می‌کنیم و درست تحویل صاحبش نمی‌دهیم. درنتیجه شخصیت و فکرش درست ساخته نمی‌شود.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

به فرزندمان بیاموزیم که برای احساساتش به انسان امن مراجعه کند، نه فقط به یک ابزار هوشمند. ارتباط انسانی، جایگزین‌پذیر نیست

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیت

اگر والدین مدام به صفحه موبایل نگاه می‌کنند، انتظار مدیریت از کودک ،واقع‌بینانه نیست. تنظیم رابطه کودک با فناوری، از رفتارما شروع می‌شود.

https://t.me/hayatarefaneh

مهارت‌هایی را در فرزندانمان تقویت کنیم که AI ( هوش مصنوعی)ندارد
همدلی، خلاقیت انسانی، بازی آزاد، تعامل اجتماعی، تحمل ناکامی، مسئولیت‌پذیری و اخلاق. این‌ها سرمایه‌های روانی آینده فرزند شما هستند که هوش مصنوعی ندارد.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

از هوش مصنوعی برای فرزندمان استفاده هدفمند و زمان‌دار داشته باشیم.
از هوش مصنوعی برای یادگیری، خلاقیت یا کمک استفاده شود ، نه پر کردن خلأ حوصله و احساسات.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

در هوش مصنوعی ،تفکر انتقادی را آموزش دهیم
این قسمت خیلی خیلی مهم است! از فرزندمان بپرسیم:
«این جواب از کجا آمده؟»
«آیا همیشه می‌شود به آن اعتماد کرد؟»
«نظر خودت چیست؟»
هدف این است که کودک یاد بگیرد، هوش مصنوعی ابزار است، نه مرجع مطلق.

https://t.me/hayatarefaneh

فرزند مطیع نساز؛ انسان مستقل تربیت کن

دنیا دیگه جای «چشم گفتن» نیست، بچه‌ها به ابزار نیاز دارن، نه دستور.
تربیت یعنی ساختن شخصیت آزاد، نه سرباز فرمان‌بردار.

کلام تربیتی

استفاده از هوش مصنوعی را ممنوع نکنیم، بلکه آگاه سازی کنیم
ممنوعیت مطلق کنجکاوی را زیرزمینی می‌کند. به جای آن، درباره کارکرد، محدودیت‌ها و خطاهای هوش مصنوعی با زبان ساده صحبت کنیم.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

هوش مصنوعی همیشه درست، اخلاقی یا متناسب با سن کودک جواب نمیدهد. یک سوال اشتباه یا نامفهوم جوابی اشتباه را به دنبال خواهد داشت. اطلاعات نادرست، محتوای بزرگسالانه یا توصیه‌های آسیب‌زا می‌تواند بدون فیلتر در دسترس باشد.

https://t.me/hayatarefaneh

وقتی همیشه به کودک بگیم «مواظب باش» کم‌کم یاد می‌گیره که:«دنیا ترسناکه و باید هی بترسم.»
و این دقیقاً نقطه‌ایه که استقلال، خلاقیت و اعتمادبه‌نفسش ضربه می‌بینه.
چون کودکی که دائم هشدار می‌شنوه به جای فکر کردن و حل مسئله فقط دنبال اینه که اشتباه نکنه.
اما وقتی به جای ترس دادن،
آگاهی می‌دیم، توضیح می‌دیم و راه‌حل می‌پرسیم
کودک یاد می‌گیره:
✔ تصمیم بگیره
✔ خطر رو ارزیابی کنه
✔ اعتماد به خودش داشته باشه
✔ و مهم‌تر از همه در لحظه بفهمه چی کار باید بکنه
ما قرار نیست مثل هلیکوپتر بالای سرش پرواز کنیم.
ما قراره زیرسطح باشیم، نزدیک، آرام، آماده‌ی حمایت یعنی والد زیردریایی یا والد نامرئی .

‌@RavanTrapy | روانشناسی

کلام تربیتی

تعامل بیش از حد با ابزارهای هوشمند می‌تواند جای ارتباط انسانی، همدلی، گفت‌وگو و حل تعارض واقعی را بگیرد.


https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

هوش مصنوعی همیشه درست، اخلاقی یا متناسب با سن کودک جواب نمیده. یک سوال اشتباه یا نامفهوم جوابی اشتباه رو به دنبال خواهد داشت. اطلاعات نادرست، محتوای بزرگسالانه یا توصیه‌های آسیب‌زا می‌تواند بدون فیلتر در دسترس باشد.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

استفاده افراطی از ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند تحمل ناکامی، صبر و تلاش را کاهش بدهد. فرزند ما یاد می‌گیرد راه کوتاه را انتخاب کند، نه راه درست.

https://t.me/hayatarefaneh

‌وقتی کودکی رفتار بدی نشون می‌ده (مثل زدن، داد زدن، شکستن وسایل یا بی‌احترامی)، بهترین کار اینه که رفتار رو اصلاح کنیم بدون اینکه احساس امنیت یا محبتش آسیب ببینه.
در ادامه چند راهکار مؤثر و علمی رو بر اساس روانشناسی کودک برات آوردم 👇

۱. اول آرامش خودت رو حفظ کن

وقتی بچه رفتار بدی نشون می‌ده، معمولاً خودش هم از درون مضطرب یا خسته است.
اگر بزرگسال عصبانی بشه، کودک فقط ترس رو یاد می‌گیره، نه احترام رو.
چند نفس عمیق بکش، بعد واکنش نشون بده.

۲. نام رفتار بد رو بگو، نه برچسب به کودک
به جای گفتن «بی‌ادبی نکن» یا «چقدر بدی!»، بگو:
«زدن کار درستی نیست.»
«من ناراحت می‌شم وقتی کسی رو می‌زنی.»

اینطوری کودک رفتار بد رو از هویت خودش جدا می‌کنه.

۳. احساساتش رو بشنو و بازتاب بده

گاهی بچه از خشم، خستگی یا حس نادیده شدن می‌زنه.

«می‌دونم ناراحت شدی چون اسباب‌بازی‌تو گرفت.»
وقتی احساسش درک بشه، آرام‌تر می‌شه و راحت‌تر می‌تونه رفتار درست رو یاد بگیره.

۴. حد و مرز مشخص و ثابت داشته باش

کودک باید بدونه چه چیزی مجاز نیست و پیامدش چیه.

«اگر کسی رو بزنی، باید از بازی فاصله بگیری تا آروم بشی.»

مرزها باید شفاف، ثابت و بدون فریاد باشن.

۵. رفتار خوب رو تقویت کن

وقتی خوب رفتار می‌کنه، حتماً تحسینش کن (حتی اگر چیز کوچیکی باشه).

«آفرین که با حرفت گفتی ناراحتی، نه با زدن.»
این باعث می‌شه مغزش یاد بگیره با رفتار مثبت توجه بگیره.

۶. الگوسازی کن

بچه‌ها از دیدن یاد می‌گیرن، نه از شنیدن.
اگر بزرگسال با آرامش، احترام و مهربانی رفتار کنه، کودک هم به مرور همون رو تقلید می‌کنه.

۷. زمان بده، نه تنبیه سخت

گاهی کودک نیاز به زمان داره تا بفهمه چطور احساسش رو کنترل کنه.
تنبیه بدنی یا تحقیر باعث می‌شه فقط بیشتر پرخاشگر یا دروغ‌گو بشه

‌@RavanTrapy | روانشناسی

‌در فنلاند، والدین قبل از خواب فقط یک قانون ساده به فرزندانشان یاد می‌دهندو همین باعث می‌شود تا ۸۰٪ اضطراب‌های نوجوانی بعدها هرگز بروز نکند.

1️⃣این قانون “ساعت نگرانی” نام دارد، اما چیزی که فکر می‌کنید نیست! آن‌ها به بچه‌ها نمی‌گویند که نگرانی را متوقف کنند، بلکه یادشان می‌دهند کِی و کجا باید نگران باشند.

2️⃣ روش کار این‌طور است: هر شب، ۳۰ دقیقه قبل از خواب، کودک یک دفترچه برمی‌دارد. به مدت دقیقاً ۱۵ دقیقه، هر چیزی که آن روز باعث ترس، استرس یا ناتمام‌ماندن احساساتش شده را می‌نویسد. بعد دفتر را می‌بندد. و قانون مشخص است: نگرانی‌ها تا جلسه فردا همان‌جا در دفتر می‌مانند.

3️⃣ یک روان‌شناس فنلاندی اینطور توضیح می‌دهد: «ما اضطراب را سرکوب نمی‌کنیم، برایش ظرف درست می‌کنیم. مغز کودک یاد می‌گیرد که نگرانی هم زمان و مکان خودش را دارد — و زمان خواب جزوش نیست. تا سن ۱۲ سالگی، بیشتر بچه‌ها دیگر حتی نیازی به دفتر ندارند؛ چون این مرز را درونی کرده‌اند.»

4️⃣ این تغییر زمانی اتفاق می‌افتد که مغز دیگر هر نگرانی را “فوریت” نمی‌بیند. موضوع این نیست که “بهش فکر نکن”، بلکه “الان نه، بعداً بهش فکر کن.” همین تأخیر کوچک، چرخه اضطراب را می‌شکند. کودک می‌خوابد، نگرانی قدرتش را از دست می‌دهد، و در طول زمان، بیشتر آن ترس‌ها دیگر حتی روی کاغذ هم برنمی‌گردند.

5️⃣ بیشتر والدین سعی می‌کنند مشکلات فرزندشان را حل کنند یا بگویند “همه‌چیز درست میشه.” اما قدرت واقعی احساسی، در حذف ترس نیست — در این است که یاد بگیری می‌توانی آن را در آغوش بگیری بدون اینکه اسیرش شوی. کودکانی که یاد می‌گیرند نگرانی‌شان را در چارچوب نگه دارند، بزرگسالانی می‌شوند که ساعت ۲ نصف شب ذهنشان فرو نمی‌پاشد.

‌@RavanTrapy | روانشناسی

کلام تربیتی

یکی از خطرات عصر هوش مصنوعی برای کودکان و نوجوانان کاهش تفکر انتقادی است.
وقتی پاسخ همه‌چیز سریع آماده میشود، مغز کمتر تمرین «فکر کردن»، «اشتباه کردن» و «حل مسئله» می‌کند. پس او یاد میگیرد به جای فهمیدن، فقط کپی کند.


https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

تربیت فرزند در عصر هوش مصنوعی
فرزند ما قرار است در دنیایی رشد کند که هوش مصنوعی بخشی از زندگی روزمره او‌خواهد بود. نگرانیهایمان را مرور کنیم تا یاد بگیریم چطور بچه‌ها را در این زمان، سالم، آگاه و ایمن تربیت کنیم.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

فرزند شما از شما یاد می‌گیرد که:
- با ناراحتی چه کند
- آیا احساسات خطرناک‌اند یا قابل مدیریت
- آیا کسی هست که در ناراحتیها کنار من بماند یا نه
هر بار که آرام می‌مانیم و کنار فرزندمان هستیم، مغز او مسیر «امنیت» را قوی‌تر می‌سازد⁩

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

وقتی بچه‌ها با هم دعوا می‌کنند، بگوییم:
«دعوا بخشی از یادگیری و مهارت‌های اجتماعی است و دعوای بچه‌ها خیلی طبیعی است. باید اول خودمان را آرام کنیم، بعد کمکشان کنیم. اگر داد بزنیم هم الگوی بدی خواهیم بود و هم حال خودمان بدتر خواهد شد!»

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

رفتارهای بچه‌ها نشانه شکست شما نیست. تربیت بچه‌ها کار بسیار سختی است. اگر به خودتان هم سخت بگیرید از پا می‌افتید. اگر احساس گناه دارید یعنی برایتان مهم است نه اینکه والد خوبی نیستید. و اگر خسته‌اید برای این است که از خودتان مراقبت نمی‌کنید!

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

وقتی بچه‌ها با هم دعوا می‌کنند، بگوییم:
«دعوا بخشی از یادگیری مهارت‌های اجتماعی است و دعوای بچه‌ها خیلی طبیعی است. باید اول خودم را آرام کنم، بعد کمکشان کنم. اگر داد بزنم هم الگوی بدی خواهم بود و هم حال خودم بدتر خواهد شد!»

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

وقتی فرزندمان حرف زشت می‌زند، بگوییم:
«حرف او به معنی بی‌احترامی نیست ، او هنوز بلد نیست احساساتش را تنظیم کند. من باید الگوی خوبی باشم. من می‌تونم حد بگذارم و هم‌زمان آرام بمانم؛ هر دو با هم ممکن است.»

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

هر روز، در میان این همه مسئولیت و شتاب، لحظه‌ای برای خودتان بگذارید و از «داشتنِ امروزِ فرزندانتان» لذت ببرید؛ بدون مقایسه، بدون عذابِ وجدان، و بدون قضاوتِ خود. همین لحظه‌های ساده که امروز خسته‌کننده یا شلوغ به‌نظر می‌رسند، روزی همان چیزی می‌شوند که دلتان برایشان تنگ خواهد شد.

https://t.me/hayatarefaneh

بیشتر والدین تصور می‌کنند کودکان فقط از اتفاقات بزرگ آسیب می‌بینند؛ اما تحقیقات نشان می‌دهد رفتار، خلق و سلامت روان کودک بیش از هر چیز تحت تأثیر ریزفشارهای کوچک اما مداوم روزمره قرار دارد.
«ریزش‌ها همان فشارهای کوچک اما مکرری هستند که سیستم عصبی کودک را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارند.»
نمونه‌های رایج ریزفشار برای کودک:
• صدای ناگهانی
• عجله صبحگاهی
• تذکرهای پشت‌سرهم
• بی‌توجهی کوتاه والد
• تغییر کوچک در برنامه
• رقابت لحظه‌ای با خواهر/برادر
• یک جمله ساده مثل «زود باش»


https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

وقتی فرزندمان به حرفمان گوش نمی‌کند به خودمان بگوییم:
«من حق دارم عصبانی و کلافه بشوم. او هم حق دارد درک نکند. هدف من اطاعت او نیست. او هنوز خیلی کوچک و نیازمند همراهی و درک من. پس یک نفس می‌کشم و دوباره امتحان می‌کنم.»

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

هیچ بحرانی در کودکی دائمی نیست؛ بیشترشان فقط مرحله‌های رشدند. رفتار سخت امروز، نشانه‌ی شکست ما نیست. ما در یکی از سخت‌ترین نقش‌های دنیا هستیم؛ طبیعی است که همیشه بی‌نقص نباشیم.

https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

فرزند ما از ما یاد می‌گیرد که:
- با ناراحتی چه کند
- آیا احساسات خطرناک‌اند یا قابل مدیریت
- آیا کسی هست که در ناراحتیها کنار من بماند یا نه
هر بار که آرام می‌مانیم و کنار فرزندمان هستیم، مغز او مسیر «امنیت» را قوی‌تر می‌سازد.

⁩
https://t.me/hayatarefaneh

کلام تربیتی

کودکان در مسیر یادگیری تنظیم هیجان هستند.
وظیفه ما «تربیت فوری» نیست، بلکه هدایت تدریجی احساسات است.
وقتی ما آرام باشیم ، مغز او یاد می‌گیرد چطور خودش را آرام کند.

https://t.me/hayatarefaneh

♦️حسن رفتار

ای عزیز! اگر در برابر فرزندت، حریم همسر مؤمن خود را شکستی و نسبت به او و یا دیگران هرزه زبانی کردی و با غیبت و تهمت و تحقیر و تمسخر و سخن چینی و ناسزاگویی و سوءظن و شایعه پراکنی، کرامت دیگران را خدشه دار نمودی، دیگر نباید متوقع باشی که فرزندت حریم تو و دیگران را حفظ کند، چون او در تحت تربیت کسی بوده است که حریم شکنی ها داشته و کرامت و احترام بندگان مؤمن را پاس نداشته است و عملا به فرزندش القاء کرده است که مؤمن، کرامت و احترام و حریم نداشته و انسان مجاز است که سایبان کرامت خانواده و دیگران را با فحش و ناسزا و هرزه زبانی و بداخلاقی به آتش بکشد.

چنین والدینی فرزند خود را مستعد فرار از خانه و پناه بردن به کسی می کنند که به او شخصیت دهد و حریمش را حفظ کند و مورد محبت و کرامت خویش قرارش دهد، اینجاست که طعمه گرگان در کمین نشسته در جامعه شده و به فساد و تباهی کشیده می شود.

💠 سلوک با فرزند ص 129 و 130

♦️کانال تذکرة الاولیاء

@tezkar