غریبِ این شهرم و همصدای عابری نیست

برای سازِ نوای ما ، شاعری نیست

کسی را هوای پروازِ غیر از زمین نیست

بسنده کرده اند به خاک ، طائری نیست

امامِ عشق جُستم ، چو من آلوده بود

درون همه ، جز حاکم جائری نیست

به کشتِ زمینِ دل ، فخر داشتم عمری

یقینم شد ، غیرِ زمین بائری نیست

نه حق بودم ، نه حق دیدم ، به حیرت نشسته ام