رفتی آن قدر ...  سفرت چون راز شد 

آن قَدَر دیر که باز آمدنت اعجاز شد

ای سفر کرده ! کجا باز گرفتار شدی ؟

باورت هست خزان با سفرت آغاز شد ؟

آن که آورده تو را دفتر جان ، بُرد چرا ؟

مانده ام آمدن و رفتنِ تو ایجاز شد