با ذکر تو زندگی طرب خیز

با تکیه به تو چو کوه پایدار

هر جا نظر کنم زتوست آثار

دل خوش شده زانم تو حکیمم 

کردی ز عدم , هستی نصیبم

ما درعدم و جلوه کجا بود ؟

این خلقت بی نهایت از آنِ خدا بود

دستش همیشه در شئون است 

از درکش نه من , جهان زبون است 

تنها ظهور نا پیدا است

پنهان ولی ببین هویداست

تنها کران بی کران است 

هر چه نظرت , ز او نشان است

تو آیینه را به خود دیدی 

ما آینه اش , چرا ندیدی؟

ما گوشه ای از جمال اوییم

سر چشمه ای از جلال اوییم 

.

.

.

" یوسف "